فصل چهاردهم : در امانت دارى ( 1 ) ( 245 ) 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : امانت را به صاحبش برگردانيد و لو به قاتل حسين بن على عليه السّلام . ( 2 ) ( 246 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : با تقوا باشيد و امانت كسى را كه به شما اعتماد كرده به او برگردانيد ، زيرا اگر قاتل على عليه السّلام امانتى را از روى اعتماد به من بدهد به او بر خواهم گرداند . ( 3 ) ( 247 ) 3 - عبد اللَّه بن سنان گويد : خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم كه نماز عصر را خوانده و رو به قبله در مسجد نشسته بود . عرض كردم : اى پسر رسول خدا ! بعضى از پادشاهان ما را امين بر اموال مىدانند و آن را پيش ما به امانت مىسپارند ، و خمس آن را به شما نمىپردازند ، آيا اين اموال را به آنها بازگردانيم ؟ فرمود : قسم به خداى اين قبله ( سه مرتبه ) اگر ابن ملجم قاتل پدرم - كه مىخواهم او را بكشم به خاطر انتقام از پدرم - مرا مورد اعتماد خود در امانت قرار دهد ؛ من امانتش را به او باز خواهم گرداند . ( 4 ) ( 248 ) 4 - امام كاظم عليه السّلام فرمود : اهل زمين تا هنگامى كه به يك ديگر محبت بورزند و اداء امانت كنند و به حق عمل نمايند مورد رحمت هستند . ( 5 ) ( 249 ) 5 - از امام صادق عليه السّلام در مورد قول خداوند متعال سؤال شد : ( ما امانت را بر آسمانها و زمين و كوههاى عالم عرضه داشتيم ) چه چيزى بر آنها عرضه شد ؟ و چه چيزى را انسان حمل نمود ؟ و آن چيز چيست ؟ فرمود : امانت در بين مردم عرضه شد و اين هنگامى بود كه خداوند مخلوقاتش را خلق نمود . ( 6 ) ( 250 ) 6 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه به امانت خيانت كند از ما نيست . ( 7 ) ( 251 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند هيچ پيغمبرى را مبعوث نفرمود مگر به راستى در گفتار و اداء امانت .